ՊԱՀՔ

10202017

ԸՆԹԵՐՑՈՒՄ
ՊՕՂՈՍ ԱՌԱՔԵԱԼԻ ԳԱՂԱՏԱՑԻՆԵՐՈՒՆ
ԳՐԱԾ ՆԱՄԱԿԷՆ 
2.20-3.12

Այո՛, Քրիստոսի հետ խաչին վրայ մեռայ եւ այլեւս կենդանի եմ. ես չէ որ կ՚ապրիմ, այլ՝ Քրիստոս է որ կ՚ապրի իմ մէջս։ Այս կեանքը, որ այժմ կ՚ապրիմ մարմնով, կ՚ապրիմ՝ հաւատալով Աստուծոյ Որդիին, որ զիս սիրեց եւ իր կեանքը զոհեց ինծի համար։ Ուստի Աստուծոյ շնորհքը չեմ մերժեր. որովհետեւ եթէ կարելի ըլլար Օրէնքին միջոցաւ արդարանալ, Քրիստոս զուր տեղը մեռած եղաւ։
Ո՜վ անմիտ Գաղատացիներ, ո՞վ ձեզ հրապուրեց։ Մոռցա՞ք խաչի վրայ Յիսուս Քրիստոսի մահը, որ ես ձեր աչքերուն դիմաց պատկերեցի։ Սա՛ միայն կ՚ուզեմ գիտնալ, ըսէ՛ք Օրէնքի գործադրութեա՞մբ Սուրբ Հոգին ստացաք, թէ Աւետարանին պատգամին հաւատալով։ Այդքան անմի՞տ էք. Սուրբ Հոգիով նոր կեանք սկսելէ ետք այժմ Օրէնքին պահանջքներո՞ւն կը վերադառնաք։ Ձեր ունեցած ամբողջ փորձառութիւնը զո՞ւր անցաւ։ Չեմ խորհիր որ զուր անցաւ։ Աստուած ձեզի Սուրբ Հոգին շնորհեց եւ ձեր մէջ հրաշքներ գործեց՝ Օրէ՞նքը գործադրելնուդ համար, թէ Աւետարանի պատգամին հաւատալնուդ համար։ Յիշեցէք Աբրահամի օրինակը։ Սուրբ գիրքը կ՚ըսէ. «Հաւատաց Աստուծոյ, եւ այդ հաւատքին համար ալ Աստուած զինք արդար համարեց»։ Գիտցէք, հետեւաբար, թէ հաւատքին ապաւինողերն են Աբրահամի իսկական զաւակները։ Սուրբ գիրքին մէջ նախատեսուած էր, որ Աստուած հաւատքով պիտի արդարացնէր բոլոր ազգերը. ուստի կանուխէն խոստում տրուած էր Աբրահամի, թէ՝ «Քեզմով պիտի օրհնուին բոլոր ազգերը»։ Այնպէս որ, հաւատքին ապաւինողները կ՚օրհնուին Աբրահամի հետ, որ ի՛նք եւս հաւատքին ապաւինեցաւ։
Անոնք որ Օրէնքի գործադրութեան կ՚ապաւինին՝ անէծքի ենթակայ են. որովհետեւ նոյն Օրէնքի գիրքը կ՚ըսէ՝ «Անիծեալ ըլլայ՝ ով որ այս Օրէնքի գիրքին մէջ գրուած բոլոր պատուիրաններուն չի հնազանդիր ու զանոնք չի կատարեր»։ Արդ, թէ ոեւէ մէկը Օրէնքի գործադրութեամբ չի կրնար արդարանալ Աստուծոյ առջեւ՝ շատ յստակ է, որովհետեւ մարգարէն կ՚ըսէ. «Արդարը իր հաւատքով պիտի փրկուի»։ Մինչդեռ Օրէնքը կախում չունի հաւատքէն, այլ, ինչպէս Սուրբ գիրքը կ՚ըսէ՝ «Ով որ կանոնները կատարէ՝ անոնցմով պիտի փրկուի»։

 

ՅԻՍՈՒՍ ՔՐԻՍՏՈՍԻ ԱՒԵՏԱՐԱՆԷՆ 
ԸՍՏ ՄԱՐԿՈՍԻ
13.24-37


- Այդ օրերուն, այդ նեղութենէն ետք՝ արեւը պիտի խաւարի եւ լուսինը այլեւս պիտի չփայլի. երկինքէն աստղերը պիտի իյնան եւ երկնային մարմինները պիտի սասանին։ Այն ատեն պիտի տեսնեն Մարդու Որդին, որ կու գայ ամպերու վրայ՝ մեծ զօրութեամբ եւ փառքով։ Այն ատեն իր հրեշտակները պիտի ղրկէ, որպէսզի աշխարհի չորս կողմերէն իր ընտրեալները հաւաքեն, աշխարհի մէկ ծայրէն մինչեւ միւս ծայրը։
- Թող թզենին ձեզի օրինակ ըլլայ։ Երբ անոր ճիւղերը հետզհետէ կը կակուղնան եւ տերեւ կ՚արձակեն, գիտէք թէ ամառը մօտ է։ Նոյնպէս ալ, երբ տեսնէք որ ըսածներս կը կատարուին, գիտցէք թէ Մարդու Որդիին գալուստը մօտ է եւ արդէն հասնելու վրայ։ Վստահ եղէք, որ այս սերունդը չանցած՝ ասոնք բոլորը պիտի պատահին։ Նոյնիսկ եթէ երկինքն ու երկիրը անհետանան, խօսքերս պիտի չանհետանան։
- Սակայն ո՛չ ոք գիտէ թէ ե՛րբ պիտի գայ այդ օրը կամ ժամը. ո՛չ երկինքի հրեշտակները, ո՛չ իսկ Որդին, բայց՝ միայն Հայրը։ Զգո՛յշ եղէք, արթուն մնացէք եւ աղօթեցէ՛ք, որովհետեւ չէք գիտեր թէ ժամանակը ե՛րբ է։ Անիկա կը նմանի այն մարդուն, որ իր տունը կը ձգէ եւ ուրիշ երկիր կ՚երթայ։ Չգացած՝ իր ծառաներէն իւրաքանչիւրին պարտականութիւն կու տայ եւ դռնապանին ալ կը պատուիրէ որ արթուն մնայ։ Ուրեմն, դուք ալ արթուն մնացէք, որովհետեւ չէք գիտեր թէ տանտէրը գիշերուան ո՛ր պահուն կու գայ, երեկոյեա՞ն, կէս-գիշերի՞ն, հաւախօսի՞ն թէ առաւօտուն։ Որպէսզի չըլլա՛յ որ յանկարծ գայ եւ ձեզ քնացած գտնէ։ Արդ, ինչ որ ձեզի կ՚ըսեմ, բոլորին կ՚ըսեմ.- Արթո՛ւն կեցէք։